Kolejna japońska drama.

Tym razem również zabieramy się za romans biurowy. Jednakowoż nie będzie to miłość między piękną i skromną Nią a przystojnym i bogatym Nim. Będziemy świadkami uczucia pomiędzy Introwertycznym Nim oraz Ekstrawertycznym Nim. Dookoła będą przyjaźni ludzie oraz druga para Jego i Jego, której praktycznie nie łączy nic aż do finału opowieści.

Jak pokazać uczucie i miłość osób z kręgu LGBT? Ale pokazać w taki sposób, by widz widział piękno uczucia, a nie tylko osoby tej samej płci. Jak pokazać taką miłość z całą otoczką, a nie obrazić uczuć i oczu widza?

Ta drama jest na to doskonałym przykładem, mamy wszystko na „talerzu”, ale tak cudnie przybrane i takie niewinne (?). To nie serial amerykański o strażakach 🙂 (dobra, tylko jeden odcinek 🙂 ), gdzie pan na pana się rzuca, zrywa z niego koszulę. My mamy ALERT DWIE KLATY, reszta w domyśle, bo… kamera robi najazd na kominek (lub co tam innego było 🙂 ). To drama japońska, panowie są cały czas ubrani, ale tak iskrzy. Wiele spraw widz musi sobie wyobrazić lub domyśleć, a wtedy kosmaty mózg podpowiada różne rzeczy @_@ (no mój na pewno).

Kwiat wiśni (sakura) ma wiele znaczeń w kulturze japońskiej, oznacza ni mniej, ni więcej:

– krótką młodość – kwiaty wiśni zawsze były związane z przemijaniem młodości. Wbrew temu, co myśleliśmy lub myślimy, jeśli są tu młode osoby, młodość (ta fizyczna) szybko przemija. Kwiaty sakury właśnie to symbolizują, są na gałęziach krótki czas, by zniknąć do następnego roku.

– nadejście wiosny – kwitnące wiśnie są pierwszymi, które rozkwitają po zimie, dlatego też postrzegane są jako symbol odmłodzenia i odrodzenia,

– nowy członek rodziny – kwiat sakury jest również znany jako symbol nowego życia w rodzinie i powitania noworodka w domu.

Nie bez znaczenia są też kolory kwiatów:

– różowy – najbardziej popularny, jest symbolem miłości, przywiązania i romansu,

– biały – jest symbolem czystości, niewinności i duchowości,

– żółty – to szczęście, radość i pozytywna energia,

– fioletowy – to duchowość i boskość, kwiaty sakury rzadko są w tym kolorze, zwykle widzimy tylko fioletowe plamki na różowych kwiatach.

Moi Drodzy, będziemy dziś omawiać wisienkową magię… Jakie znaczenie i kolor wybierzemy dla naszych Panów?… A dla nas? Jakie kolory dla nas będą szczęśliwe? Ja osobiście wybieram „fioletowe nadejście wiosny”…

Info

  • Scenariusz

    Yoshida Erika, Okazaki Satoko

  • Reżyseria

    Yuasa Hiroaki, Kazama Hiroki

  • Więcej info o dramie

Zwiastun

Krótki opis fabuły

W swoje 30 urodziny prawiczek Adachi Kiyoshi zyskuje magiczne moce – za sprawą dotyku jest w stanie czytać w myślach. Z początku jest oszołomiony nową zdolnością, która zdaje się tylko utrudniać mu życie. Wszystko się jednak zmienia, kiedy przez przypadek dotyka Kurosawa Yuichiego i dowiaduje się, że ten darzy go uczuciem.

Miłość ślepa jest, miłość nie ma płci…

Jak wspomniałam wyżej, jak pokazać miłość jednopłciową? I od razu przepraszam wszystkich, którzy mogliby poczuć się urażeni takim zwrotem. Osobiście uważam, że w obecnej przestrzeni publicznej na określenie związku osób jednopłciowych (znowu!) padło zbyt wiele okrutnych słów. Nawet te, które były delikatne, po prostu zwyczajnie nabrały innego napastliwego znaczenia. Wracamy jednak do tematu. Jak więc pokazać uczucie, ale by było widoczne ono, a nie ludzie? No, powiem Wam, że byłam ogromnie ciekawa tej historii. To, że namieszała w niej magia, tylko odrobinę zaostrzyło apetyt.

Krótkie wprowadzenie, kiedy introwertyk spotyka swoje przeciwieństwo, ale po kolei, kto jest kim w tej dramie:

– introwertyk to osoba samotna, ale nie sama, to uważny słuchacz, świetny partner i dobry przyjaciel. Wybiera spokój w swojej „samotni”. To nie jest mrukliwy odludek, ale zdystansowana jednostka. Taką osobą jest Adachi. Wydaje mu się, że jest nikomu niepotrzebny, że jego wybory życiowe na nikogo nie wpływają. Jednak swoją „pomocną dłonią” wielu osobom „ratuje” życie.

– ekstrawertyk to znowu otwarta, lubiąca towarzystwo innych osoba, a będąc już w towarzystwie, jest w jego centrum. Jest osobą pełną energii, optymistycznie nastawioną do życia. Dużo mówi i jest przy tym emocjonalny. Przez osoby ze swojego otoczenia postrzegany jest jako pewny siebie lider. Tak poznajemy Kurosawę. Ten mężczyzna, popularny wśród współpracowników i szefostwa, uchodzący za wzór cnót wszelakich, gubi się, jak tylko jego spojrzenie pada na wycofanego Adachiego.

Nie będzie to żadnym spoilerem (bo te informacje są w stopce o filmie): Adachi „zyskuje” moce po osiągnięciu „stosownego” wieku (rany, ile ja bym dała za taką moc! wtedy). Czy „odczytując” innych, pomaga im i sobie? Osobiście odniosłam wrażenie, że ta „moc” wyciągnęła chłopaka ze skorupy, w jakiej trwał przez całe swoje życie. Wraz z nią nabrał pewności siebie.

Aktorstwo

Akaso Eiji (lub też Mamoru Akaso) jako Adachi – skromny, niepozorny, wiecznie rozczochrany mężczyzna. Prywatnie aktor, model. Były członek zespołu Boys and Men. W branży istnieje od 2010 r., dla niej porzucił studia i przeniósł się do Tokio. Jest „płodnym” aktorem, więc miejmy nadzieję, że jego twarz jeszcze na stronie DQ będzie dane nam ujrzeć. Dla fanek Akaso’a mam niespodziankę, co lubi, co ogląda i inne takie: https://www.youtube.com/watch?v=IKJF-BoZhcY

Machida Keita, Pan Idealny (i dla kobiet, i dla mężczyzn) – prywatnie aktor i członek grupy Exil. Obecna drama BL nie jest pierwszą z jego udziałem. Jest również dobrym zawodnikiem, świetnie strzela z łuku, a odbijane przez niego piłki w bejsbolu osiągają prędkość 170 km/godz. (to tak jak ja na S-3 🙂 ).  Jego ostatni projekt to „Alice in Borderland”, jestem go ciekawa.

Asaka Kodai jako Tsuge Masato – jedyny przyjaciel Adachiego

Spoiler Pokaż
niepociurmany pisarz, skądinąd znany w środowisku czytających książki (nie powiem, uratowało mu to skórę).

Goto Yutaro jako Wataya Minato – po roli w tej dramie otrzymał swoją pierwszą główną rolę (od 2018 r. grywał tylko role drugoplanowe). Jestem ciekawa, czy będzie w niej wampirem, czy też potrawką dla wampira 🙂 Aoki Vuanpaia no Nayami”, premiera w lutym 2021 r.

Jak wiemy, to jest drama japońska na podstawie mangi. Mamy więc przerysowane postaci, rozterki głównego bohatera (włącznie z monologiem własnym, dziwnymi minami i spojrzeniami do kamery, szukając ratunku vel podpowiedzi z zakresu „co teraz”).

Cóż, na temat gry aktorskiej to nawet nie ma co się wypowiadać. Panowie (oraz kilka pań) odegrali to, co mieli dokładnie odegrać. Kurosawa w swoim uczuciu był delikatny, a Adachi naprawdę przestraszony. Chemia między Panami była super i widać, że nie „zmęczyli” tego uczucia. Jak wspomniałam wyżej, drama jest na podstawie mangi, więc musi być według wzoru, bo każde odstępstwo to „naruszenie matrixa” i oburzenie czytelników.

Ulubione sceny

Spoiler Pokaż

Uznanie

Adaptacja telewizyjna wraz z emisją zyskiwała na popularności. Począwszy od pierwszego odcinka (emisja 09.10.2020 r.), gdzie otrzymała 27/100 punktów, do ostatniego (emisja 10.12.2020 r.) i 90/100 punktów. Był to najwyżej sklasyfikowany odcinek w swoim tygodniu. Na Tajwanie drama była najczęściej oglądanym programem w KKTV przez sześć kolejnych tygodni.

Na naszej stronie drama zyskała 4,7 na 131 oddanych głosów.

Muzyka

To króciuteńka drama. Muzyka w niej robi klimat, szczególnie dwa utwory, czyli „czołówka” i „tyłówka”.  Pierwsza z nich to „Ubugoe” Omoinotake’a (tu przedstawię Wam wersję oficjalną) https://www.youtube.com/watch?v=cwC7u-XdpLM
Natomiast „tyłówka” to „Good Love Your Love” zespołu Deep Squad, i bardzo proszę, link:https://www.youtube.com/watch?v=2aaUQuXyuCA

Czy warto?

Jeśli, rozpoczynając seans tej dramy, oczekujecie „gorących” scen pomiędzy panami, od razu mówię – PAS. Jak wspomniałam wyżej, to nie jest produkcja zachodnia, gdzie widz otrzymuje wszystko na tacy ze szczegółami anatomii aktora. Tu jest teatr niedomówień i niedopowiedzeń. Pokazano nam dwie ledwie cieplutkie sceny, przy czym przy jednej mamy „najazd na kota” oraz stwierdzenie, iż bohater stracił „moc”. Druga zaś… o, to majstersztyk sceny łóżkowej 🙂 jaki? To musicie doobejrzeć.

Co mi się podobało w tej dramie? To, że (oczywiście według mnie) jest uniwersalna. Pomyślmy, zamiast Adachiego „podstawimy” Kurosawie nieśmiałą dziewczynę, pozostawiając tło, i otrzymujemy słodką historię o zahukanej Niej i przebojowym Nim. Zamiast przebojowego Kurosawy „pokazujemy” silną z pozoru, ale prywatnie bardzo nieśmiałą kobietę, która dopiero przy Adachim jest sobą i w pełni rozkwita, bo on od niej niczego nie chce (może tylko tego, by była).

Drama krótka, to „tylko” 11 odcinków po około 25 minut oraz 3 spin-offy po tyleż samo czasu. Matematycznie to około 5 godz., więc „nie tak” długo. Na odprężenie po mocnych dramach w sam raz na nockę do poduszki. Uspokoi, wyciszy i da kolorowe sny…

~ szymki

Oczywiście, ta drama jest dostępna na naszej stronie: Kliknij, by przejść do dramy.

[reactions style=2]

Przeczytaj inne artykuły tej serii:

Subskrybuj
Powiadom o
12 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
Domowisko
Domowisko
2 miesięcy temu

Obejrzałam dramę z zachwytem! I powtórzę to, co pod nią napisałam “Taki obraz można dać komuś w prezencie i podpisać -z miłością. To była magia w nieskazitelnej postaci”. To mogłam z siebie wykrzesać, więc jestem pod wrażeniem, że Ty napisałaś aż tyle.
, takiej troski, taktu i subtelności dawno nie oglądałam. Kurosawa w cudowny sposób pokazał, że miłość jest ogromną siłą, która może zmienić człowieka, pomóc mu uwierzyć w siebie, dać szczęście… Lekkość i delikatność scen nie przytłaczała i chyba to spowodowało, że przyjemnie mi się oglądało. Cieszę się, że powstają takie produkcje, bo pokazują prawdę o uczuciach ludzi, dla których “miłość nie ma płci”, bo przecież miłość jest piękna!
Dziękuję za recenzję, dramę gorąco polecam, wszak już niedługo wiosna…
Pozdrawiam:))

szymki
szymki
2 miesięcy temu
Reply to  Domowisko

? Czyżby była to kolejna drama którą obejrzałaś przez mnie? Cieszy mnie… I przyznam kolejny raz… drama jest C U D O W N A słodka, niewinna ale z takim ogniem uczucia, że każdy chciałby je przeżyć …. 🙂

Domowisko
Domowisko
2 miesięcy temu
Reply to  szymki

Taka miłość jest jak lekarstwo na wszystko…, a Twoje recenzje są potrzebne jak światełko przewodnika. Ciekawa jestem czy trafię tu na taką dramę, która mi się nie spodoba? Jak obstawiasz?

szymki
szymki
2 miesięcy temu
Reply to  Domowisko

Opisuję to co oglądałam a że oglądamy wspólnie… więc wiesz co paczę 🙂

NiebieskaStokrotka
NiebieskaStokrotka
2 miesięcy temu

Miło czytać, że projekt, przy którym pracowałam, zyskał czyjąś sympatię i ten ktoś nawet pokusił się o recenzję, dziękuję Ci za to bardzo, szymki!
Chciałam tylko wspomnieć, że “Alice in Borderline” nie jest ostatnim projektem Keity – obecnie można oglądać go w innej adaptacji mangi, tj. “Nishiogikubo Mitsuboshi Youshudou” (emisja w czwartki o 24:59 – nie pytajcie, tak podaje nadawca), gdzie już po dwóch odcinkach zyskuje nowych fanów, a obecnym dostarcza nowych wrażeń wizualnych.

Moje ukochane sceny z tej produkcji? Przyznam się – ja mam nawet ulubione odcinki.

Spoiler Pokaż

Mam nadzieję, że wiele osób zaryzykuje, by także przekonać się, że miłość, o której tu napisałaś, naprawdę została przepięknie ukazana i pozostaje w pamięci na dłużej 🙂

szymki
szymki
2 miesięcy temu

cieszy mnie, że moje literki przypadły Ci do gustu 🙂 Kolejny projekt Keity? Nie powiem ciekawi mnie, no i ta godzina, ciekawa sprawa… Co do długopisów, hmmm… tu mamy problem, wyda się właśnie, że uwielbiam biżuterię (o zegarkach pisałam w recenzji “Buzzer Beat”) ale długopisy też kocham (pióra też) piszę ręcznie raczej niewiele (w obecnej pracy) ale piórnik w torebce jest imponująco ciężki, jak myślisz dlaczego?

NiebieskaStokrotka
NiebieskaStokrotka
2 miesięcy temu
Reply to  szymki

Bo nigdy nie wiadomo, kiedy i jaki długopis będzie potrzebny 😉
O, muszę zerknąć do recenzji Buzzer beat, bo była jedną z moich pierwszych dram ever.

szymki
szymki
2 miesięcy temu

zapraszam 🙂

Bastet47
Bastet47
2 miesięcy temu

Podoba mi się atmosfera tej dramy, tego akurat potrzebowałam. Dziękuję.
Chciałabym tylko nieco sprostować opis introwertyka, żeby nie było tak jednoznacznie. Otwórz…. my też lubimy towarzystwo, gości, ale zapowiedzianych i nie za długo i nie zbyt wielu na raz i nie za często, po tym oczywiście potrzebna jest nam duża doza odpoczynku w swoim “świętym spokoju”.,😁 Mamy gadane, a jakże, ale nie lubimy płytkich rozmów, potrafimy sypać dowcipami ale w bezpiecznym dla nas i znajomym towarzystwie.
To tak ode mnie, introwertyka.
Pozdrawiam. 😘

szymki
szymki
2 miesięcy temu
Reply to  Bastet47

Bardzo dziękuję za Twoje 3 grosze do recenzji 🙂 Nie ukrywam, opisy “osobowości” zapodałam z Wikipedii, więc mogą być “odrobinę” niespójne.

Bastet47
Bastet47
2 miesięcy temu
Reply to  szymki

Opis oddaje sedno sprawy, tylko dla mnie był zbyt krótki i ogólnikowy. Istnieje wiele rodzajów introwertyzmu, za dużo bym tu musiała pisać, więc moje 3 grosze proszę potraktować z przymrużeniem oka.

szymki
szymki
2 miesięcy temu
Reply to  Bastet47

Ależ tak traktuję i nie powiem poszerzył “moje horyzonty|”. Pozdrawiam 🙂

0 0 vote
Article Rating